scenario's voor concept voedselflat

Gekozen toekomst scenario vanuit ons onderzoek: De voedselflat

Pieter loopt naar buiten. Het is weer een nieuwe dag. Hij is vroeg opgestaan om boodschappen te doen en de buurtkweek te controleren. “Marlie, ik ben weg!”

Hij loopt naar buiten en doet de voordeur achter zich dicht met een druk op de knop van zijn mobiel. Hij besluit een kijkje te gaan nemen in de voedselflat van de buurt. Eenmaal aangekomen ziet hij dat de voedselflat alwéér is ondergespoten met graffiti. Er staan teksten op zoals: We hoeven deze dieren niet in onze buurt te hebben! “Die verrekte bejaarden ook altijd. Ze weten niet wat het belang is van deze flat.” mompelt hij. Hij scant zijn iris bij de sensor van de hoofdingang en deze gaat open.

Het identificeren heeft verschillende functies. De voornaamste functie is mensen uit een andere stad buiten houden. Hij loopt naar binnen en komt uit in een grote lobby waar mensen gezellig met elkaar zitten te kletsen. Ze bekijken op hun mobiel gegevens van verschillende sectoren in de flat. De ene groep houdt zich meer bezig met de productie van vlees terwijl de andere naar planten kijken. Het is een gemoedelijke sfeer waar Pieter zich in thuis voelt. Pieter loopt naar zijn favoriete afdeling in de lobby. Deze gaat over het controleren van de groentes.

Hij ziet in de verte een goede vriendin van hem. “Hmmm, Evie kom hier eens kijken.” Evie komt aangelopen. “Hee, ben jij er ook weer? Vertel!” Pieter bekijkt verschillende grafieken. “Denk je niet dat de planten in sector Alpha meer mineralen nodig hebben? De planten hebben niet de ideale groeiwaarden.” Evie en Pieter besluiten om samen een kijkje te gaan nemen. Ze stappen in de lift en gaan naar hun afdeling om de planten te analyseren. Ze zien drones in een zwerm rondvliegen om gegevens te verzamelen. Na het analyseren van de dronegegevens, wat ze toetsen op enkele planten met een sensor die de samenstelling van de plant laat zien, zijn Evie en Pieter het er allebei mee eens dat er meer water moet worden toegevoegd voor een optimale kwaliteit. Pieter identificeert zich in de applicatie van de voedselflat. “De mineralentoevoer is aangepast, Evie.” zegt Pieter. Na dit gedaan te hebben lopen Pieter en Evie weer terug naar de lift. In de lift controleert Pieter nog even hoelang het duurt voordat de groentes het best geoogst kunnen worden.

Als ze aangekomen zijn op de begane grond loopt Pieter naar de winkel die bij de voedselflat hoort. Wanneer je meewerkt in de flat kan je voedsel voor een lagere prijs meekrijgen. Op het pasje, waarmee je functies binnen uitvoert, wordt bijgehouden hoeveel taken je uitvoert. Je kan de korting alleen krijgen als je dagelijks een bepaald aantal werkzaamheden heb verricht in de flat. Werk je niet mee in de flat, dan is dat ook geen probleem, maar dan krijg je geen prijsverlaging. “Waarom krijgen zij wel korting en wij niet? Dat is niet eerlijk!” zegt een consument in de winkel. Alweer een boze klant. Pieter besluit zich ermee te bemoeien en loopt naar de man toe. “Wij zorgen ervoor dat het voedsel hier geproduceerd wordt. De tijd die we hieraan besteden krijgen we deels terug doormiddel van korting, je zult ook kunnen overwegen hier een taak op je te nemen.” De boze klant kijkt bedenkelijk, maar geeft zichzelf uiteindelijk gewonnen. Nadat Pieter wat eten in de winkel heeft gekocht en afscheid genomen heeft van Evie gaat hij naar huis.

Pieter stapt in zijn auto en rijdt terug naar huis met vers en heerlijk voedsel waarvan hij precies weet waar het vandaan komt. Thuis aangekomen ziet hij Marlie naar hem toe lopen. “Hee daar ben je weer. Ik zie dat je weer eten hebt meegenomen mijn kleine boertje.” Pieter lacht. “Dat is lang geleden dat ik het woord boer gehoord heb. Tegenwoordig is er niemand meer een boer.” Hij pakt zijn mobiel uit zijn zak en laat de gegevens van de applicatie van de voedselflat zien. “Kijk, zo hebben we deze sla geproduceerd.” Marlie geeft Pieter een schouderklopje en begint een sandwich te maken.

Pieter denkt nog eens na over de app. Het is maar goed dat we een goede beveiliging hebben op het netwerk in het gebouw voordat er gegevens veranderd kunnen worden. Anders kan iedereen zonder overleg opeens alle gegevens aanpassen. De leiding van het gebouw heeft een computer met software die alles samen monitort en dient hierbij als controleur. Dus er zal weinig fout kunnen gaan. “Wat zit je allemaal te denken Pieter?” Marlie komt op hem afgelopen met een verse sandwich. Pieter neemt een hap. “Zo’n sandwich is toch echt lekkerder dan die van vroeger in de supermarkt”. Marlie lacht. “Misschien is het omdat je er je tijd in hebt gestoken, maar ik moet zeggen dat ik hem ook heel lekker vind.”

Pieter activeert zijn interactieve muur en kijkt het nieuws. Ophef over voedselflats. “Voedselflats horen niet in de stad thuis en moeten weer verdwijnen. We kunnen niet zien hoe ons voedsel geproduceerd wordt. We willen geen kunstmatig voedsel eten.” Een groep bejaarden loopt protesterend over straat met vlaggen en spandoeken. Pieter zucht en denkt na over waar deze ophef vandaan komt. “Marlie, wat denk jij van deze ophef?” Marlie kijkt bedenkelijk. “Ik denk dat deze ophef niet terecht is, maar omdat ze niet weten wat er in deze flat afspeelt roept dit angst op. Vandaar die protesten”. Pieter springt op en omarmt Marlie. “Je bent geniaal!”

Hij rent naar zijn auto en scheurt weg. Marlie blijft het nieuws kijken en laat van verbaasdheid haar glas op de grond kapot vallen. “Ben je nu echt naar het nieuws gereden Pieter?” schreeuwt ze in zichzelf. Pieter vertelt in het nieuws dat ze mee naar binnen moet lopen in de voedselflat. Hij zal een rondleiding geven. Marlie gaat zitten en slaat zichzelf op haar voorhoofd. “Echt weer zo’n Pieter-actie!”

Scenario: De komkommerteler van de toekomst

“Maik, het is weer tijd om te oogsten. De gewassen zijn goed!” Maik schrikt wakker en kijkt versuft om zich heen. “Pa, waarom moet je dit altijd doen?” Hij staat op uit bed en stoot zijn hoofd. Hij vraagt zichzelf af of dit nog erger kan. Wanneer hij bij de deur is in zijn kamer knalt de deur open. Maik valt achterover door de klap van de deur. “Het is weer tijd zoon!” zegt zijn vader. “Je moet echt een stuk rustiger aan doen als ik wakker word pa!” Hij loopt met zijn pa mee naar beneden en ziet de zon opkomen. Het is wel een mooi gezicht, denkt hij. Hij drukt op de ontgrendelknop van zijn mobiel en opent voice command. “Maak een schaar.” zegt hij. Een zwerm van microbots vormt een schaar. “Ja, pa. Je moet creatief zijn!” Kevin, de vader van Maik, begint te lachen. “Heel creatief hoor zoon, maar je vergeet wat.” Hij pakt zijn eigen mobiel en zegt: “Maak een vangnet.” Maik kijkt geërgerd. “Ik was nog niet klaar hoor pa.“

Ze lopen samen hun kas binnen en het gereedschap vliegt achter hun aan. “Eens kijken hoe dat we dit nu gaan doen.” zegt Kevin. Hij haalt een GPS kaart naar voren op zijn mobiel en stelt de utility cloud in op de kleur en grote van de verse komkommers. Komkommers die een bepaalde kleur en grootte hebben mogen geoogst worden. Hij loopt een keer met de zwerm door het gewas heen en controleert de komkommers nog eens van dichtbij. Alles controleren zal niet lukken. De kas is namelijk 20 meter hoog en de komkommers hangen in 4 lagen. Om dit te inspecteren gebruiken ze de camera van een aantal ‘grotere’ drones (of ook wel drones die groter zijn als de microbots) die automatisch door de kas rondvliegen. Als ze hun rondje hebben gedaan beginnen de schaar en het vangnet hun werk te doen. De schaar knipt de komkommers waarna deze netjes op het vangnet vallen. Als het vangnet vol is vliegt deze automatisch naar de bak waar de komkommers ingezameld worden.

“Vroeger kon ik me niet voorstellen wat de technologie allemaal voor ons zou gaan beteken zoon.” Maik is het hier mee eens. Zijn vrienden zijn alleen nogal negatief over wat hij en zijn vader doen. “Kan je dan alles maken van microbots?” Een vraag die Maik veel gesteld wordt. Hier wist hij nooit antwoord op te geven en besluit het nu aan zijn vader te vragen. “Maar wat kan er allemaal met deze robots gemaakt worden? Kun je ook zomaar wapens maken?” Zijn pa kijkt verbaasd op. “Hoe kom je opeens bij dit onderwerp Maik?” Maik vertelt over wat zijn vrienden aan hem vragen. “Nee. Deze robots kunnen niet alles worden. Er wordt gemeten op welke stemtoon je een opdracht geeft en gecontroleerd wat je zegt. Wapens kunnen bijvoorbeeld niet gevormd worden. De microbots kunnen ook geen mensen aanvallen en alleen gebruikt worden op eigen terrein.” Maik haalt opgelucht adem. "Nu kan ik mijn vrienden ook vertellen dat deze technologie werkt.

Waarom ben je deze technologie eigenlijk gaan gebruiken pa?”. Kevin wijst omhoog richting de lucht. Maik kijkt vragend. “Het klimaat verandert, mijn zoon. Weersomstandigheden worden bijvoorbeeld steeds extremer. Hier in deze kassen kunnen we zelf het klimaat regelen en het glas is bestand tegen bijvoorbeeld zware stormen. Omdat onze kassen nu een stuk groter zijn is het nodig geworden om nieuwe technologieën te gebruiken omdat wij het werk simpelweg niet altijd meer kunnen doen, daarom hebben we vliegend oogstgereedschap. Bovendien werd het steeds moeilijke om voor het eenvoudige oogstwerk bij mensen aan te komen. Daarbuiten levert deze manier van produceren een bijdrage aan minder uitstoot. De energie halen we uit zonnecellen. Door onze nieuwe technieken wordt er veel minder water verbruikt.” Maik is nog niet tevreden met de uitleg. “Is dat alles?” Kevin krapte zicht achter zijn oren. “Nee er zitten ook andere aspecten aan vast. Deze kas is beschermd tegen invloeden van buitenaf waardoor komkommers niet meer besmet kunnen worden en we niet hoeven te bespuiten.” Maik knikt begrijpend. “Hee pa, je kan door deze nieuwe technieken veel creatiever met je werk omgaan.” Je ziet het enthousiasme in de ogen van Kevin. “Het is een heel stuk leuker en effectiever om op deze manier te werken. In het verleden was wat je kon verbouwen de limiet, maar nu is het je gedachte.” Maik kijkt uitdagend naar zijn vader en zegt. “Deze techniek is dus meer geschikt voor creatieve mensen zoals ik.”

Scenario: Aangepaste verbouwing

“Waarom slaat het weer zo snel om?” mompelt Maartje in zichzelf. Maartje loopt gefrustreerd haar land op. “De veranderingen in het klimaat zijn echt dramatisch tegenwoordig.” Ze drukt op een knop en er schuiven half doorlatende wanden uit de grond rondom haar land omhoog. Deze breken de storm, maar laten de regen wel toe. “Stukken beter.”

Bert komt naar buiten lopen. “Hee, ik zie dat je de kooi weer hebt geactiveerd.” zegt hij. Hij doet de deur open die gevestigd zit in een glazen wand. “Het is geen kooi voor de duizendste keer. Het is een bescherming tegen storm. Maar klopt. Anders gaan onze gewassen er echt aan met deze weersomstandigheden.” Bert knikt en zegt: “De weersomstandigheden slaan de laatste tijd inderdaad erg snel om. Ik ben blij dat 35 jaar geleden het idee is bedacht om op deze manier te verbouwen. We kunnen nu zelf bepalen wanneer we welke omgeving nodig hebben. Hierdoor kunnen we besparen op de energiekosten.” Maartje schakelt ‘climate control’ in, maar dit kan ook automatisch gebeuren aan de hand van sensoren.

Maartje en Bert hebben drones rondvliegen die precies bepalen wat de gewassen nodig hebben. Grote drones die een overzicht bieden en microdrones die zorgen voor preciezere data en andere taken. Deze gegevens, die verzameld worden door de drones, worden naar een big data computer en smartphones gestuurd. Het is aan Maartje en Bert zelf of ze de omgeving automatisch of handmatig laten veranderen. Bert was al meteen een groot voorstander van automatische sturing, maar Maartje had er meer moeite mee om de controle geheel uit handen te geven. “Maartje ben je nog steeds bezig met het vertrouwen van het systeem te winnen?” Maartje kijkt geërgerd naar Bert. “Deze discussie hebben we al meerdere malen uitgevoerd. Ik geloof best dat het systeem dit goed kan doen, maar het geeft me het gevoel dat ik overbodig ben.” Bert staat met mond vol tanden. Daar heeft ze wel een punt. Ze lopen samen naar buiten, stappen in de auto en roepen de kinderen. “Joey en Karin we vertrekken!”

Ze betalen voor een pretpark en gaan in meerdere attracties. Het is een leuke dag. Opeens begint Bert zijn mobiel te trillen. Hij pakt hem uit zijn broekzak. “Shit! De planten krijgen teveel water. De regenbui bij ons thuis is te hevig!” Hij drukt op ‘dak dichten’ op zijn smartphone en appt de buurman of hij wil kijken of hij ook echt dicht is. “Bliep bliep” Daar heb je het bericht van de buurman al. Ik zie je zwerm robots het dak dichtmaken. Fijne dag! “Niks aan de hand Maartje.” Hij veegt het zweet van zijn voorhoofd en denkt erover dat het toch beter is de climate control op automatisch te zetten als ze weggaan. “Je bent een slechte leugenaar Bert. Er is wel wat.” Bert probeert zo onopvallend mogelijk na te denken. “Oh. Er was wat met onze gewassen, maar het is al opgelost. Kom we gaan een ijsje halen.” De kinderen kijken blij. “Het wordt tijd dat we nu wat gaan eten Bert. Je laat ons toch niet uithongeren vandaag in het pretpark?” Bert ziet aan Joey, zijn zoon, dat hij een raar gezicht trekt en schiet in de lach. “Nee hoor, ik heb net gezorgd dat we brood op de plank hebben, ook morgen, Joey!”

" First gain knowledge about a subject, with this knowledge you can build a story that is reliable"

Tell a story

" To tell people what about the future of food production "

Altijd in voor contact!

Stuur een mailtje, je krijgt zo spoedig mogelijk antwoord